Jeśli światło biegnie przez ośrodek przeźroczysty i natrafi na swej drodze na inne ciało przeźroczyste o innej gęstości optycznej wówczas w punkcie zetknięcia się z nowym ośrodkiem zmieni kierunek - jest to załamanie światła. Promień świetlny ulega załamaniu tylko wtedy, kiedy padnie ukośnie na powierzchnię. jeśli kąt padania wynosi 0 stopni, to zjawisko załamania nie zachodzi. Współczynnik załamania światła - wielkość, która określa załamanie światła na granicy dwóch ośrodków.
Światło przechodząc z ośrodka do ośrodka, o różnych gęstościach optycznych ulega załamaniu – wyróżniamy dwa kąty – kąt padania i kąt załamania. Rożne rodzaje szkła mają różne kąty załamania światła.
Światło po przejściu przez płaską równoległą płytkę szklaną nie zmienia kierunku lecz ulega przesunięciu.
Załamanie światła w pryzmacie.
Inaczej przebiega droga światła, jeśli bryła przeźroczysta, przez którą przenika światło jest ograniczona powierzchniami nierównoległymi, lecz ustawionymi do siebie pod kątem; powstanie w ten sposób bryła zwana pryzmatem. Promień S (wchodzący) biegnący skośnie do ścianki AC, załamie się w punkcie O i pobiegnie po prostej O-O1 wewnątrz pryzmatu, po czym w punkcie O1 załamuje się po raz drugi. promień świetlny przechodząc przez pryzmat załamuje się dwukrotnie i po wyjściu z pryzmatu zmienia kierunek swojej drogi odchylając się zawsze ku podstawie pryzmatu. Kąt odchylenia jest większy im większy jest kąt łamiący pryzmatu i im większy jest współczynnik załamania światła.
Good blogging!
Niezły wpis! Mam nadzieje na więcej – ta strona ląduje w moich ulubionych